نگهداری روانکارهای خنک‌کننده

در مقایسه با سایر روان کننده ها، روانکارهای خنک کننده ها به مراقبت بیشتری نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که از شرایط خوبی برخوردار هستند.

جنبه های مهم نظارتی شامل بازرسی دستگاه ها و اندازه گیری دوره ای پارامترهای مهم روانکارها نظیر میزان غلظت، رشد بیولوژیکی و مقادیر pH است

بهترین دوره نظارتی، از کنترل روزانه برای ماشین های مستقل یا سیستم های کوچک تا نظارت هفتگی برای سیستم های بزرگتر است. این دوره های نظارتی، بسته به کارگاه ها متفاوت هستند.

غلظت

به محض شارژ روانکار خنک کننده جدید، کنترل غلظت مهمترین پارامتر برای نظارت بر عملکرد خنک کننده است. کنترل غلظت برای ماندگاری طولانی مدت مایع خنک کننده و عمر ابزار ضروری است.

روغن سرگردان

عامل مهم دیگر در عمر روانکار خنک کننده، کنترل روغن های سرگردان است. این اصطلاح به هر روغنی گفته می شود که بخشی از فرمولاسیون اصلی روانکار خنک کننده نیست، از جمله روغن ها روغن هیدرولیک، روغن دنده و … است که به روانکار خنک کننده راه پیدا می کنند.

آلودگی های جامد

موضوع نگران کننده ای اغلب نادیده گرفته می شود، میزان براده ها، سفاله ها در مخزن است. این براده های کوچک می توانند سطح عظیمی را برای اتصال باکتری ها فراهم کند و همزمان “مناطق مرده”ای را ایجاد کند که مایع خنک کننده در آن جریان نداشته باشد که باعث خرابی روانکار خنک کننده می شود.

آلودگی باکتریایی

کنترل موفقیت آمیز باکتریها یک امر ضروری است. باکتری ها از مواد مختلف موجود در روانکار از جمله کنسانتره، روغن های سرگردان (از جمله روان کننده ها و روغن های هیدرولیک نشت شده توسط ماشین آلات) ، مواد معدنی موجود در آب و سایر آلاینده ها تغذیه می کنند. هرچه سرعت رشد باکتری در یک روانکار بیشتر باشد، روانکار سریعتر فاسد می شوند

pH روانکارها

در حالت ایده آل ، PH برای روانکارها فلزکاری، باید در محدوده 8.6 تا 9.0 نگه داشته شود. این محدوده کمی قلیایی است که ضمن جلوگیری از خوردگی، توانایی تمیز کردن روانکارها را بهینه می کند و احتمال بروز عوارض پوستی را به حداقل می رساند و رشد بیولوژیکی را نیز کنترل می کند. اگر pH به زیر 8.5 کاهش یابد، روانکارها کارایی خود را از دست می دهد.